أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )
96
شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )
و حكايت او بسيار است و در سيرتها نوشتهاند و قبر وى در برابر شيخ حسين بازيار است رحمة الله عليه . شيخ ابو حيان على بن احمد صوفى « 113 » صحبت مشايخ يافته و مسافرت كرده است و در تصوف و توحيد امام بود و در لغت و علم نحو استاد و صحبت سيرافى يافت و ديگر استادان را از ابن عباد « 114 » و بو على « 115 » ديد و خط نيكو مينوشت چنانچه از ابن عباد زياده بود و كلام بر ابو على خوانده و ديانتى و امانتى داشت و او را تصانيف بسيار است يكى از آنها كتاب بصائر است و كتاب اشارات « 116 » و كتاب امتاع و موانسه « 117 »
--> - جاءتنا البارحه دراهم من السماء ثم نثر المخلاة فى الصباح فسقط منها درهم واحد فقال لاهله ابشروا فان الله تعالى اعطانا رزق اليوم . غرما اينجا بمعنى بدهكاران است نه طلبكاران چه غريم از اضداد است و بهر دو معنى استعمال مىشود و عبارت نفحات در اين موضوع چون روشنتر است ذيلا محض توضيح نقل مىشود ( ويرا از پدر بيست هزار درهم ميراث رسيد اما در ذمه قومى بود ايشانرا گفت ده هزار به من بدهيد و ده ديگر شما را بحل كردم بوى دادند الخ ) . ( 113 ) - معجم الادبا و سبكى و لسان الميزان و بغية الوعاة و مفتاح السعاده و تاج العروس و روضات الجنات و غيرها بلا استثناء نام پدر صاحب ترجمه را محمد ضبط كردهاند نه احمد ( حاشيه شد الازار بقلم علامه فقيد قزوينى ) . ( 114 ) - يعنى صاحب بن عباد وزير معروف ال بويه و متوفى در سنه 385 كه ترجمه احوال او در عموم كتب تواريخ و رجال مسطور است و از همه آنها بهتر و مفصلتر در معجم الادباء ياقوت است ( ج 2 ص 273 - 343 ) و ياقوت در اين ترجمه فصول بسيار مطولى از كتابى از همين ابو حيان توحيدى موسوم به ثلب - الوزيرين كه سرتاسر در قدح و مذمت صاحب بن عباد و سلف او ابو الفضل بن العميد است نقل كرده است ( حاشيه شد الازار ) . ( 115 ) - بدون شك مراد ابو على احمد بن محمد مسكويه متوفى در سنه 421 صاحب تاريخ معروف تجارب الامم است كه ابو حيان توحيدى در حق او نيز خوش عقيده نبود و در تأليفات خود از بخل مفرط او و حرص شديد او بجمع مال و طلب كيميا سخت نكوهش نموده است ( نقل باختصار از حواشى شد الازار ) . ( 116 ) - بدون شك مقصود كتاب ( الاشارات الالهيه ) اوست كه ياقوت در معجم - الادبا 5 : 381 نام آن را در ضمن تعداد مؤلفات او برده و ابن ابى الحديد نيز در شرح نهج البلاغه 3 : 431 اشعارى از آن كتاب نقل كرده است ( حاشيه شد الازار ) . ( 117 ) - كتاب الامتاع و المؤانسه - مد : كتاب انتفاع و كتاب مؤانسه - جها : -